گرچه جدا از تو ولی ، همیشه با تو زیستم من و تویی نکن که من ، کسی به جز تو نیستم . . . . . . یعنی گلی که بر سر شاخه ببویمت؟ یا آن شراب نابی و باید بنوشمت؟ اصلاً چه حرفهای مفت که در شعر می زنند! باید تو را بغل نموده و محکم ببوسمت! . . . وقتی هستی همه ‌ی هستی ‌ام را با لبم می‌ گذارم روی شانه ‌ات . . .

¸¸.•*´•. عجب کاری بدستم داد دل ¸¸.•*´•.                                   ای دلم زهر جدایی را بخور                                      چوب عمری بی وفایی را بخور                       ای دلم دیدی که ماتت کرد و رفت                                           خنده ای بر خاطراتت کرد و رفت                ...